About

archive page for knitblog socks &c.
archiefpagina voor breiblog sokken enzo

Archives

December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
June 2013
March 2013
February 2012
December 2011
November 2011
October 2011
September 2011
August 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
November 2010
August 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004

Search!

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Tulips

One mistake, smack in the middle of it. Didn't find out until way beyond and did not find the time (nor the energy) to correct it.

Apart from that very pleased with the result.

tulip shrug

Eén vergissing en precies in het midden ook nog. Kwam er pas achter toen ik er ver voorbij was en had niet de tijd (noch de puf) om het recht te breien.

Behalve dat zeer tevreden met het resultaat.


Trinity

Eldest's giraffe is still holy. She's turned 8 now, the child not the cuddly toy, and she views it in a different light. But now that the two year old striped giraffe is starting to fall apart she has requested a new one regardless.

This falling apart needs some elaboration – whenever she gets the chance the dog at dad's house jealously chews ears, horns and tail off the poor toy. It has been repaired countless times until I forbade eldest to take the giraffe there any longer. Lately I only re-did the ears and horns as those are needed for sucking on. I had stopped re-embroidering the face, making a new tail, even the fiddly ears did not make it last time.

But now other parts are showing severe wear. The stuffing comes out of the legs and the whole animal is looking worn and old. Time for his pension and for His Third Homemade Holiness to rise.

Honestly, I have been going through my stash. But I just could not find a suitable yarn – soft but not fuzzy yet strong enough to bear serious manhandling. And the occasional suction of the horns in trying times. Off to Arthur Bales it was.

We've had beige, beige (store bought twins), purple and giraffe colours. As eldest loves the sea, the new colour suits that. The Rowan Tweed at the centre is the main colour and the top Kingfisher blue (Vinnis Nikkim) became the contrast colour. I wanted a blue or it would have been more of a meadow giraffe.

colour choosing

De giraffe van oudste is nog steeds heilig. Ze is nu 8, het kind niet de knuffel, en ze ziet het in een ander licht dan vroeger. Maar nu de twee jaar oude gestreepte giraffe uit elkaar begint te vallen heeft ze toch een nieuwe gevraagd.

Dat uit elkaar vallen vereist nadere uitleg – wanneer ze maar de kans krijgt vreet de hond in pappa-huis jaloers de oren, horens en staart van de arme knuffel af. Hij is eindeloos gerepareerd totdat ik oudste verbood de giraffe daar nog mee naartoe te nemen. De laatste tijd maakte ik alleen de oren en de horens nog opnieuw omdat daarop gesabbeld moet worden. Niet nog een keer het opnieuw borduren van het gezicht, niet alweer een nieuwe staart maken, de laatste keer zelfs geen arbeidsintensieve nieuwe oren meer.

Maar nu is er serieuze slijtage op andere onderdelen. De vulling komt uit de benen en het hele beestje ziet er oud en versleten uit. Tijd voor zijn pensioen en voor de opkomst van Zijne Derde Zelfgemaakte Heiligheid.

Echt waar, ik heb eerst in mijn wolvoorraad gekeken. Maar ik kon echt geen geschikt garen vinden – zacht maar niet pluizig en toch sterk genoeg om stevig gehanteerd te kunnen worden. En in drukke, spannende tijden moet er nog op de horentjes gesabbeld kunnen worden. Op naar de plaatselijke wolwinkel dus.

We hadden voorheen beige, beige (gekochte tweeling), paarse en giraffe-kleuren. Oudste is dol op de zee en daar past de nieuwe kleur bij. De Rowan Tweed in het midden is de hoofdkleur en de bovenste blauwe IJsvogel (Vinnis Nikkim) werd de contrastkleur. Ik wilde een blauw, anders was het meer een weilandgiraffe geworden.