About

archive page for knitblog socks &c.
archiefpagina voor breiblog sokken enzo

Archives

March 2014
January 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
June 2013
March 2013
December 2011
November 2011
October 2011
September 2011
August 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
November 2010
June 2010
May 2010
March 2010
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
-1 00

Search!

Stuff

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

zwolle

no i haven't disappeared, i'm travelling and don't knit much. blogging will return soon, promise!
for now: i will visit the craft fair in zwolle on the saturday.

nee ik ben niet verdwenen, ik ben aan het reizen en brei niet veel. binnenkort ga ik weer bloggen, beloofd!
voor nu: ik ga naar de handwerkbeurs in zwolle op de zaterdag.


spin group!

hey i went to the spin group today! due to the festive season and some other reasons jayne has been trying to get me there for months in vain; today we finally pulled it off. i really liked it. the group was larger than i had somehow imagined; this time five women and a man attended. i understand normally the group is even bigger. we just sat and spun and chatted and it was great. oh and there was cake (one by my husband) and tea too.

normally i spin alone, so even though i can't remember any discussion on technique i just loved to sit there with other people doing the same thing. we all had different wheels, that was nice too. what amazed me was that the group leader wasn't familiar with my louet. since they are so well known in north america and hence all over the interweb, i had sort of forgotten they are hardly seen in south africa.

hee vandaag ben ik naar de spingroep geweest! vanwege de feestdagen en nog wat andere redenen had jayne al maanden tevergeefs geprobeerd om me daar te krijgen; vandaag kregen we het dan eindelijk voor elkaar. ik vond het hartstikke leuk. de groep was groter dan ik op de een of andere manier gedacht had; deze keer vijf vrouwen en een man. van wat ik begreep zijn er normaal nog meer mensen. we zaten lekker te spinnen en te kletsen en het was heerlijk. en er was nog cake (waarvan een van mijn echtgenoot) en thee ook.

normaal spin ik in mijn eentje, dus ook al kan ik me geen discussie over techniek herinneren, ik vond het gewoon lekker om daar te zitten met andere mensen die hetzelfde deden. we hadden allemaal verschillende wielen, dat was ook leuk. wat me erg verbaasde was dat de leidster van de groep mijn louet niet kende. omdat ze zo bekend zijn in noord-amerika en daarmee ook overal op het interweb te vinden zijn, was ik een beetje vergeten dat je ze haast niet ziet in zuid-afrika.


not so endless

once again i fell victim to my own lack of attentiveness. i usually find the foot of a sock much too long to knit, but having distraction can make it work out fine. unless you don't have all that much left to go, that is. during an good talk with the husband i knitted and knitted and knitted... until i finally thought it would be a good idea to check with the other sock. yup. had to rip back ten rows.

zat ik weer eens niet op te letten, ging het weer eens mis. gewoonlijk vind ik de voet van een sok veel te lang duren, maar als je afleiding hebt gaat het prima. tenzij je niet zo ver meer hoeft natuurlijk. tijdens een uitgebreid gesprek met mijn echtgenoot breide en breide en breide ik... totdat ik uiteindelijk bedacht dat het wel een goed idee was om eens te vergelijken met de andere sok. en jawel. moest tien toeren uithalen.


distaff

finally i can boast about the wrist distaff i made last month. it's a present for jayne, the friend who pushes my spinning fiber. she reads here too, so i could not show it before it was in her hands. with factory yarn we are on equal evel, swapping wise, but anytime i ask where she gets her spinning fibers she donates lots and lots of her stash. she states she once bought way too much and prefers to give it to me (counter-payment is to donate an amount of own choice to a local charity).

i had been wanting to thank her and it being christmas, it was the right time. the distaff is made entirely from material i received from her: tussah silk (beige/brown), corriedale (dark brown) and local merino (cream coloured). all undyed. she prefers toned colours so i hope it is to her liking. further it contains a truck load of beads. most of them lightweight, to my relief, or the distaff would be too heavy to use.

here you find one of the websites that helped a bit, meaning it was just a bit easier than having a close look and making it up myself. and here's a picture, not too clear, of how to use such a thing.
theoretically one could use a distaff for wheel-spinning, though i expect it to be easier to work from the lap.

the photo is a bit of a mess due to that little hand... it belongs to my two year old daughter, who kept trying to run off with the distaff during picture taking. so i had to be very quick :)eindelijk kan ik opscheppen over de wrist distaff die ik vorige maand maakte. geen idee hoe dat in het nederlands heet. de distaff is een kadootje voor jayne, de vriendin die mij voorziet van spinspul. zij leest hier ook mee, vandaar dat ik het niet kon laten zien voordat ze 'm gekregen had. met fabriekswol gaan we gelijk op in het uitwisselen, maar telkens als ik vraag waar zij haar spinmateriaal haalt krijg ik van alles uit haar voorraad. zij stelt dat ze ooit veel te veel heeft ingekocht en dat dan liever aan mij geeft (tegenprestatie is een bedrag naar eigen keuze doneren aan een plaatselijk goed doel).

ik wilde haar graag bedanken en aangezien kerstmis hier een Serieuze Toestand is, was dit het juiste moment. de distaff is helemaal gemaakt van materiaal dat ik van haar gekregen heb: tussah zijde (beige/bruin), corriedale (donkerbruin) en plaatselijke merino (crème). allemaal ongeverfd. ze houdt van gedekte kleuren, dus dat is hopelijk helemaal haar smaak. verder zitten er heeeel veel kraaltjes in. de meeste gelukkig heel licht van gewicht, anders wordt de distaff te zwaar om te gebruiken.

hier vind je een van de websites die handig waren, dwz net wat handiger dan zelf goed kijken en bedenken. en hier is een (niet zo superduidelijke) foto van hoe zo'n ding te gebruiken.
overigens zou je 'm in theorie ook kunnen gebruiken bij het wiel-spinnen, al verwacht ik dat het makkelijker is om vanuit de schoot te werken.

de foto is wat slordig; dat kwam door dat handje... dat zit vast aan mijn dochter van twee, die tijdens het maken van de foto's steeds bijna met de distaff op de loop ging. ik moest dus heel snel zijn :)


to snb or not to snb

so i went to my snb for the monthly saturday meet up. twas quite a hassle to leave home, toddler emergencies and stuff, but off i went. and found... nobody. now i've always advocated that one can kip without others present and still represent snb, but my day and the public present in the coffeeshop weren't quite compatible this time. better next time. maybe wednesday, at the weekly meetup that i hardly ever attend anymore.

vandaag ging ik naar 'mijn' snb voor de maandelijkse zaterdagbijeenkomst. het was weer eens een heel gedoe om thuis weg te komen, peutertoestanden enzo, maar uiteindelijk ging ik. en daar trof ik... niemand. nou heb ik altijd geroepen dat je ook wel in je eentje openbaar kunt breien en dan toch snb vertegenwoordigen, maar mijn dag en het publiek in de coffeeshop waren vandaag niet zo goed te combineren. volgende keer beter. misschien woensdag, bij de wekelijkse bijeenkomst die ik haast nooit meer bijwoon.


no pushing

time to recapture what project should get preference. not because it's the start of a new year, but because i will travel at the end of the month. so now that i've missed the deadline of the mirror socks (half way the second leg) and could theoretically finish my dad's socks while there, would there be enough time to dig up the sahara cardigan and knit the other half?

it's been ages since i worked on it, mostly because i was uninspired by the generic design and exhausted by the double moss stitch. what doesn't help either is that i remember fooling around with the sizing and the location of the sleeves. it looks like i should at least frog the upper front and back in order to go anywhere near finishing. would a bit over three weeks be enough for all of that?

then i encountered two bags full of yarn that look at me with a very stern face ever since. that is because they are to be jerseys for my other two nephews. their older brother received his a year ago...
still i tell the bags: no pushing lads, stay in queue...

tijd om eens opnieuw vast te stellen welke projecten voorrang horen te krijgen. niet omdat er een nieuw jaar van start is, maar omdat ik eind van de maand ga reizen. dus nu ik de sluiting van het spiegelsokken-samenbreien heb gemist (ben halverwege het tweede been) en in theorie de sokken voor mijn vader kan afmaken terwijl ik daar ben, zou ik dan tijd genoeg hebben om het sahara-vest op te graven en de andere helft te breien?

het is een eeuwigheid geleden dat ik er wat aan gedaan heb, vooral doordat ik het algemene winkelpatroon oninspirerend vind en de dubbele gerstekorrel doodvermoeiend. wat ook al niet helpt is dat ik me herinner dat ik met de maatvoering heb lopen klooien en met de plaats van de armsgaten. het ziet er naar uit dat ik minstens de bovenkant voor en achter moet uithalen om verder te komen. zou iets meer dan drie weken genoeg tijd zijn om dat allemaal te doen?

verder kwam ik nog twee zakken garen tegen die mij sindsdien heel streng aankijken. dat is omdat ze truien moeten worden voor mijn twee andere neefjes. hun oudste broer heeft de zijne een jaar geleden gekregen...
toch vertel ik die zakken niet voor te dringen en op hun beurt te wachten.