§ ¶over de schutting
staat ineens de buuv op de stoep. aan wie we wat vaker denken dan we zouden willen, want ze maken nogal lawaai daar. een horde kleine hondjes, pubers die afreageren in de tuin, veel feestjes. maar eh... het blijkt een hartstikke leuk mens!ze kwam het nummer van de huisbaas vragen, want ze wil graag wat van onze coniferen omzagen zodat ze wat meer zon in de tuin heeft. en de rest ook meteen even groot onderhoud geven. heel fijn plan! gebeurt er eindelijk eens wat in de tuin. we houden van haar.
nog even doordromen - misschien krijgen we daardoor zelfs eindelijk een behoorlijk werkende irrigatie...? (nu spoelt ruwweg de helft van het water zo de straat op, dus kunnen we 't systeem niet gebruiken)
mweh, dat zal toch wel niet meer in onze levensspanne.
§ ¶bevroren hoofd
soms gaat het nog wel eens mis in mijn hoofd. ik moest een afspraak maken waarvan ik hoopte dat ie snel kon, liefst uiterlijk volgende week. kreeg vervolgens de tweede week augustus aangeboden. ik schrok ervan, jeminee, nog zo lang?pas een paar uur later schoot me te binnen dat het dan wel een grauwe koude winterochtend was, maar ook eind juli. de afspraak duurt helemaal geen maaaanden; die is over twee weken.
§ ¶marion
vier maanden geleden kreeg marion te horen dat haar hinderlijke rugpijn werd veroorzaakt door longkanker. vorige week dinsdag is ze overleden; gisteren werd ze gecremeerd. en nog altijd kan ik geen woorden vinden om haar passend te gedenken.natuurlijk schreef ik een in memoriam toen een bestuur een wandelend geheugen nodig had. en bemoeide ik me met een ander i.m.. toch waren dat maar kleine stukjes vergeleken met de veelomvattendheid van haar bestaan. en de rol die ze zo goed vervulde als anker van hemelbestormers. marion, ik mis je.
§ ¶dag dennis
wát een leuke wedstrijd, dat afscheid van dennis bergkamp. en eindelijk herken ik weer eens gewoon alle spelers :) echt mooi, al die ouwe mannen op het veld. waarbij techniek telt in plaats van acteertalent. kunnen niet alle wedstrijden zo zijn?§ ¶nootjes
slechtnieuwsgesprekken heb ik al vaak mogen voeren maar hier zijn de spelregels anders. dus zie ik er erg tegenop om morgenvroeg de plaatsvervangende schoonmaakster te ontslaan. ik maak me er al dagen druk over, ze drijft me nootjes! (zou een vriendinnetje zeggen)volgens het arbeidsrecht moet ik haar wijzen op haar fouten en moet ze de kans krijgen die te herstellen. maar da's niet zo relevant; we kunnen elkaar niet lijden, dat is wat er aan de hand is. ze is gewoon (te) onervaren en ik heb sterk het idee dat ze geen enkel respect voor mij heeft. weg ermee dus. maar ze moet ook een brief tekenen dat ze het eens is met het ontslag, dus wat zet je daar dan weer in? pffff.
§ ¶feestje

§ ¶roodkapjes mand

met deze prachtige boekenmand heb ik een aantal ideeën tegelijk uitgevoerd - vooral die van de hapklare obcz. het kistje dat we wilden werd een gezellige uitverkoopmand. ik vind het er picobello uitzien en hoop dat ze 'm morgen zó zonder verder gedoe ergens in het restaurant parkeren.
moest er alleen nog een boekje over roodkapje in zitten, want daar doet ie me zo aan denken. grootmoeder tembo, wat heeft u grote oren..?
§ ¶verhalen bedenken
hè leuk, huizen kijken. heerlijk.zondag is hier huizenkijkdag en omdat we weleens willen weten hoe de markt er eigenlijk uit ziet vroegen we aan de poort van ons complex om de lijst met open huizen. op een stuk of tien lokaties zat een makelaarse (allemaal vrouwen inderdaad) zich te vervelen en was het pand te bezichtigen.
machtig interessant altijd. een instant boek: wat zou er hier allemaal kunnen gebeuren? hoe zouden wij dit inrichten? wat zouden we verbouwen? en omgekeerd gebeurt dat ook. wat zouden deze mensen met dit huis kunnen? je ziet het de makelaars denken. wat zou hun zwaartepunt zijn? wat kan ik beter een beetje afzwakken?
hoewel we de inrichting van de oude eigenaren meestal maar een sta-in-de-weg vinden is het soms toch interessant. in een van de huizen zag ik bijvoorbeeld iets aan de muur hangen in een kinderkamer waardoor ik kon concluderen dat we waarschijnlijk via-via deze mensen kenden. was inderdaad zo. maakt toch de weg vrij om eventueel wat onderhandse vragen te stellen, als we met dit huis iets zouden willen.
§ ¶kijk en vergelijk
er kwamen twee leuke mensen eten. duitsers, maar toch :Pwaarschijnlijk komen ze hierheen; hij is in onderhandeling over zijn contract. ze waren op driedaagse verkenningsexpeditie. voor ons een leuke gelegenheid om te kijken hoe ver we zijn met de integratie. wat vinden wij al 'normaal' waar zij nog raar van opkijken? welke europese denkbeelden zijn wij vergeten?
ik zie bij haar de schok terug die ik zelf ook beleefde - wát, echt voorlopig niet werken? en we proberen oplossingen te bedenken voor de kinderen. van hun behoeften hebben we zelf immers geen sjoege.
jammer dat ze het traditionele uitje - een braai in het wildpark nabij - afsloegen, we zijn al een tijd niet geweest. verder was het hartstikke gezellig. nico's aanbeveling voordat ze kwamen? "het zijn geen duitsers" :)
[zie je wel, overal racisme!]
§ ¶een dijk van een bijeenkomst
we hadden een bookcrossmeeting opgezet om de eerste obcz in afrika groots te openen. de eigenaar van de lokatie was heel enthousiast. alleen ging zijn vrouw van een tweeling bevallen, dus de tijd tussen onze afspraak en de opening heeft hij anders benut. wij trouwens ook, om soortgelijke redenen. een van de andere organisatoren zei af, iets met zijn ex- of toch niet ex-geliefde die daar heeft gewerkt. kortom, jayne en ik dachten oprecht dat wij de enige aanwezigen zouden zijn.we waren allebei laat en meldden dat aan elkaar. niet aan het restaurant want tsja, ondanks alle voorbereidingen, het pm'men van de hele provincie en dergelijke hadden we maar één respons gekregen. en iemand in pretoria die wel wilde komen, zonder transport zat en niet reageerde op een vervoersaanbod.
wij ontmoettten elkaar buiten bij de speelplaats want jayne had haar kinderen bij zich. toen zij uiteindelijk vroeg waar de kist zich bevond gingen we naar binnen. er is geen boekenkist, maar ik kon de voorgestelde plank laten zien. voordat we daar arriveerden viel letterlijk mijn mond open... binnen zaten zo'n 15 mensen-met-boek zich af te vragen wie die mails had verstuurd!
een van de mail-ontvangers had het in de nieuwsbrief van haar werk gezet, de bieb van het gala (homo- en lesbisch archief). een hele horde nog niet bookcrossende collega's was met haar meegekomen. hoera! gezellig hoor, eindelijk normale mensen ontmoet.
§ ¶oude verhalen

|
|

§ ¶heropvoeding
afgelopen weekeinde op een game farm in de waterberge deden we een 'walk' naar de bushman paintings. omdat het op die manier was aangekondigd ging er behalve ons ook een ouder echtpaar mee. wat blijkt, het was steil afdalen, flink klimmen zonder houvast en dat alles vooral voor de tweede lokatie waar eigenlijk maar heel weinig te zien was. een hike dus. prachtige tocht, behalve als je oud en krakkemikkig bent.het was een erg leuke lodge verder. nogal klein, dus geen hordes mensen. de beheerder heeft een enorme liefde voor het land en voor het welzijn van iedereen die ervan moet leven. ze hebben er een cheetah programma lopen; op het ogenblik zijn er drie die over een paar maanden de ontwikkeling van huisdier naar roofdier moeten hebben volbracht. ze waren in beslag genomen aan de grens, waar een smokkelaar ze uit namibië wilde invoeren.

